Student drugiego roku aktorstwa w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego we Wrocławiu.

Pierwsze doświadczenia sceniczne oraz warsztat aktorski kształtował w Studiu Teatralnym Julii Kotarskiej w Warszawie. To tam odkrywał teatr jako przestrzeń spotkania z drugim człowiekiem — miejsce, w którym osobiste historie i emocje zyskują uniwersalny wymiar. Najbliższe są mu opowieści, które zostawiają ślad i pozostają z widzem na długo po wybrzmieniu ostatniego słowa. Wystąpił między innymi na scenie Teatru Dramatycznego w Płocku w spektaklu Zabawki w reż. Julii Kotarskiej oraz w Klubie Kościuszkowca w Warszawie w spektaklach Ogień, Krawiec i Ameryka w reż. Julii Kotarskiej.

Istotą aktorstwa jest dla niego wrażliwość, uważność i zdolność budowania autentycznej relacji z widzem. Scenę traktuje jak przestrzeń dialogu, w której można dotknąć tego, co często pozostaje niewypowiedziane. Podąża za tym, co kruche, prawdziwe i głęboko ludzkie.

Równolegle rozwija się przed kamerą, zdobywając doświadczenie w produkcjach filmowych i telewizyjnych. Praca z kamerą pozwala mu odkrywać inny wymiar obecności, bardziej intymny, oparty na subtelności, detalu i prawdzie ukrytej w najmniejszym geście.

Teatr pozostaje dla niego sposobem mówienia o sprawach istotnych, tych, które poruszają, zostawiają niepokój albo przynoszą ukojenie. Największym komplementem są dla niego słowa, by nigdy nie pozwolił odebrać sobie tego, co w nim najprawdziwsze.